Kształcenie,  Najnowsze,  Praca,  Psychologia,  Rozwój

Polscy pracodawcy wobec zatrudniania osob chorujacych psychicznie

Stymulacja zawodowa jest najbardziej pożądanym wynikiem całościowych, psychospołecznych oddziaływań w leczeniu i rehabilitacji osób po doświadczeniu choroby psychicznej.

Istotny aspekt problemu zatrudnienia wiąże się z kwestią piętna, jakiego doświadczają osoby chorujące psychicznie. Społeczne postawy wobec osób chorujących psychicznie cechują stereotypowe i nieprawdziwe wyobrażenia, emocje, których podstawa jest lęk oraz stała niechęć do wspólnej pracy.

Postawy wobec osób chorujących psychicznie są powodem tworzenia psychologicznych, społecznych, prawnych i ekonomicznych barier, które stanowią źródło ich niekorzystnego położenia w społeczeństwie.

Badania rynku

W badaniu A. Cechnickiego respondenci w 76% uważali, że pracodawcy nie chcą zatrudniać osób, które przeszły kryzys psychiczny, a także byli przekonani, iż starając się o pracę większą korzyść przynosi ukrywanie faktu choroby (70%). Ta postawa opierała się na ich własnym doświadczeniu – jedna trzecia badanych (31%) nie uzyskała pracy automatycznie po przyznaniu się do swojej choroby. Pomimo tego, ponad połowa osób uważała, że należy podejmować różne starania, aby pracę znaleźć.

Bazując na badaniach przeprowadzonych przez Centrum Badania Opinii Społecznej w 2007 roku obejmujących grupę 285 mężczyzn (56,7%) oraz 218 kobiet (43,3%) n= 503 badanych. Istotny odsetek uczestników badania (91%) to osoby na stanowiskach właścicieli, prezesów lub dyrektorów firm, prowadzący działalność gospodarczą w branży handlowej, usługowej lub transportowej (67%), a zatem osoby, które mają największy wpływ na zniwelowanie problemu zatrudniania osob cierpiacych na wszelkiego rodzaju zaburzenia psychiczne.

Czy przebyta choroba psychiczna ogranicza zdolność do wykonywania pracy zarobkowej? Opinie pracodawców (n = 503)

Zdolność do pracy zarobkowejCzęstość opiniiProcent
raczej tak, tak, zdecydowanie tak28456,4
zdecydowanie nie, nie, raczej nie18236,2
trudno powiedziec377,4
ogólem503100

Jaki odsetek osób, które chorowały psychicznie, jest w stanie pracować? Opinie pracodawców (n = 487)

Odsetek osob chorych psychicznie zdolnych do pracyCzęstość opiniiProcent
0–10% 23247,6
11–30% 14930,6
31–50% 7014,4
51–75% 214,3
76–90% 122,5
91–100% 30,6
ogółem487100

Powyzsze badania wygladaja dość optymistycznie, pomimo napiętnowania i stygmatyzacji osob, które pomimo występujących kryzysow pragna podjąć prace i spelniac się zawodowo. Powyzsze wyniki badac sugerują iż pracodawcy chcą dawac możliwość pracy osobom chorującym psychicznie. Jednakze poniższe wyniki pokazuja calkowita odwrotność – zdecydowana większość badanych pracodawców nie powierzylaby ważnego zadania wymagającego samodzielności.

Czy powierzył(a)by Pan(i) pracownikowi, który chorował psychicznie, zadanie wymagające dużej samodzielności? Opinie pracodawców (n = 503)

Powierzenie zadania wymagającego samodzielnościCzęstość opiniiProcent
zdecydowanie nie, nie, raczej nie35971,4
raczej tak, tak, zdecydowanie tak9719,3
trudno powiedziec479,3
ogólem503100

Skutki stygmatyzacji

Zatem pomimo pozytywnych opinii pracodawców problem stygmatyzacji osob chorych psychicznych wciąż istnieje, sa oni bowiem przekonani, iż pracownik który doswiadczyl kryzysu psychicznego nie jest odpowiednia osoba na wyższe stanowisko, nie dostaje szansy wykazania się i rozwoju na rownym poziomie jak osoba zdrowa. Takie decyzje hamujące samodzielność i odpowiedzialność powodują brak pozytywnych oczekiwan. Ogromnym utrudnieniem dla pracownika chorującego psychicznie – nawet jeżeli jego choroba nie ma wpływu na jego obowiązki zawodowe –  jest fakt iż musi ukrywać fakt przebytej choroby, tudzież kryzysu. Wiekszosc pracodawców (60%) wyslalaby takiego pracownika na dodatkowe badania lekarskie, natomiast az co dziesiąty podjalby decyzje o zwolnieniu pracownika.

Pracodawcy przedstawiają trzy grupy argumentów przeciwko zatrudnianiu osób chorujących psychicznie.

Pierwsza grupa jest zbiorem stereotypowych cech pracownika mającego problemy psychiczne, który jest: nieodpowiedzialny, bez kwalifikacji, konfliktowy, nieprzewidywalny, nie wywiązujący się z prac terminowych, niszczący materiały, niesamodzielny.

Druga grupa argumentów zawiera informacje o wyobrażeniach pracodawców o ograniczeniach, a nawet przeciwwskazaniach w wykonywaniu wielu prac, szczególnie, gdy dotyczą samodzielności, kontaktu z innymi, awansu, opieki nad drugą osobą.

Trzecia grupa argumentów związana jest z lękiem i niewiedzą respondentów, którzy obawiają się nawrotu choroby i podkreślają brak doświadczenia w pracy z osobami chorującymi psychicznie.

Jaki z tego wniosek?

Wyniki badań wskazują na szeroko rozpowszechnione stereotypy i uprzedzenia polskich pracodawców względem osób chorujących psychicznie, jednocześnie pracodawcy poszukują wsparcia w uzyskaniu dodatkowych informacji o chorobie i oczekują pomocy w procesie zatrudniania.

Wniosek z powyższych badan nasuwa się sam – należy rozwijać kampanie edukacyjne promujące dobre praktyki w zatrudnianiu osób chorujących psychicznie

Dodaj komentarz