Newsletter Subscribe
Enter your email address below and subscribe to our newsletter
Enter your email address below and subscribe to our newsletter

Spis treści
Możliwości robotów są praktycznie nieograniczone, m.in. pomagają ludziom w codziennym życiu, wykonując za nich różne męczące lub trudne zadania, opiekują się osobami starszymi i chorymi. Wykorzystywane są też w policji, medycynie i fabrykach, gdzie wykonują pracę taśmową.
Roboty, które na przykład opiekują się dziećmi albo osobami starszymi, czy pomagają w pielęgnacji chorych w szpitalach nazywane są robotami asystującymi. Robot taki musi umieć sprawnie oceniać, czy człowiek jest zadowolony, smutny, przestraszony, zły, senny, czy odczuwa ból. Dzięki właściwej ocenie i adekwatnej reakcji może w porę uspokoić przestraszoną osobę, zaproponować podanie leków przeciwbólowych, odwołać zaplanowane aktywności, np. spotkania ze znajomymi, zasugerować wezwanie specjalistycznej pomocy. Dowiaduje się też, czy właściciel jest zadowolony z jego pracy. Tak więc to co nas czeka to roboty humanoidalne. Naukowcy i producenci robią wszystko, by maksymalnie upodobnić do nas swoje dzieła, byśmy chętniej i bardziej naturalnie potrafili wchodzić z nimi w interakcję. Oprócz „formy” robota rozwija się dynamicznie także sztuczna inteligencja, sterująca ich aktywnością. Obecnie istnieją już roboty o wzroście i wadze człowieka, odtwarzające mimikę i ruchy rąk bardzo świadomie. Ten zawód na pewno ma przyszłość.
Praca terapeuty robotów polega na uczeniu konkretnego androida odczytywania emocji osoby, którą się opiekuje. Indywidualizacja jest konieczna, bo każdy z nas w inny sposób reaguje na różne sytuacje z codziennego życia. Jedni, kiedy są zdenerwowani nerwowo stukają palcami o blat stołu, inni chodzą tam i z powrotem, jeszcze inni płaczą. Dlatego terapeuta najpierw musi poznać osobowość klienta, który będzie korzystać ze wsparcia robota i zarejestrować katalog najczęstszych reakcji, z jakimi robot może mieć do czynienia w codziennej pracy. Następnie musi ustalić, czego klient oczekuje od robota: w jakich czynnościach ma mu pomagać, np. w ubieraniu się, w robieniu zakupów, i jak ma reagować w sytuacjach niekonwencjonalnych: zadzwonić do lekarza rodzinnego, wezwać rodziców?
Czasem robot źle odczyta emocje właściciela, a wtedy zadaniem terapeuty robotów jest wytłumaczenie człowiekowi, dlaczego jego android niewłaściwie zareagował i jak może w przyszłości lepiej się z nim komunikować, zaś maszynie powinienem zaprogramować dodatkowy algorytm reagowania tak, by jej klient był w przyszłości bardziej zadowolony z usług.